سلام امروز یه شعر از حافظ خوندم خیلی به دلم نشست مصرع اولش این بود

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

ببخشید که ادامش رو تایپ نکردم ولی این غزل کلمه به کلمه اش زیباست خیلی زیاد

 

 

اخیرا به این نتیجه رسیدم که اگر ما آدما سرمون به کار خودمون گرم باشه و مشغول باشیم ممکنه روز رو به شب برسونیم بدون اینکه یه لبخند کوچیک زده باشیم( البته قهقهه که دیگه هیچی!!) و این به نظرم خیلی وحشتناکه ...این که اینهمه توی دنیا میان باشگاه خنده تشکیل میدن و مردم میرن اونجا تا فقط بخندن معنیش اینه که ادما دارن خندیدن رو فراموش میکنن...در حالیکه انسان تنها موجودی که خدا این نعمت رو بهش داده.

خوب ما که وقت رفتن به باشگاه خنده رو نداریم پس توی همین خونه تمرین خندیدن میکنیم تا نکنه یه روزی روزگاری خندیدن از یادمون بره...

راستی ماه رمضونه ما رو از دعای خیرتون بی نصیب نذارین.

 

چند شب پیش که نگاهم به آسمون افتاد،یه جورایی توی حیرت فرو رفتم چون یادم نیومد آخرین باری که ستاره ها رو دیده بودم کی بود!

فکر کنید ما آدما آنقدر ذهنمون رو مشغول کردیم که اصلا یادمون رفته اون بالا یه چیزی به نام آسمون هست...آسمونی که وقتی بهش نگاه میکنی مخصوصا شب با اون ستاره هاش، به آرامش می رسی یه آرامش ژرف ، طوری که تمام دغدغه هات رو فراموش می کنی ...عظمت و بی انتهایی آسمون آدم رو یاد عظمت خدا می ندازه...

دکتر شریعتی جمله پرمعنایی درباره آسمون داره میگه:انسان نمی تواند به آسمان نیندیشد.

کاش یادمون باشه که آسمون هم جزیی از زندگیمون هست.

چند روز پیش یک خبری توی روزنامه خواندم با این مضمون:

"گروهی از پژوهشگران مرکز ستاره شناسی آلمان پس از سالها تحقیقات روی توده های ابری ذرات گرد و غبار ستاره ای در کهکشان راه شیری با هدف کشف مولکول های پیچیده ،یک توده ابری را کشف کردند که محتوی ماده شیمیایی اتیل ستونی است که طعم و بوی تمشک را دارد."

این خبر از دو جنبه منو به فکر فرو برد اول ظاهر خبر که نشان از پیشرفت علم داشت و دوم این عبارت بود:سالها تحقیقات......فکر کنید آلمانها برای کشف این پدیده سالها وقت و هزینه کرده اند آن هم برای موضوعی که شاید آنقدرها در زندگی مستقیم و حیاتی انسانها تاثیر نداشته باشد(به راحتی میشود حدس زد جایگاه تحقیقات پزشکی،درمانی،اجتماعی در این کشور کجاست)

اما در کشورمان...همین که بحث از ضعف تحقیقات میشود فقط با یک جمله مواجه میشویم:کمبود بوجه ...با اینکه محققان بسیار خوبی در ایران داریم به دلیل کمی بودجه موفق به انجام تحقیقات خود نمی شوند به همین دلیل بعضی از محققان ترجیح میدهند به جای اینکه تحقیقاتشان در حد یک تئوری روی کاغذ خاک بخورد با هزینه شخصی خود تحقیقات خود را انجام دهند(اتفاقا مصاحبه با بعضی از این محققان چند ماه پیش از خبر شبکه یک پخش شد.)

کاملا مشخصه که اگر خواهان پیشرفت حقیقی هستیم با به تحقیقات و اجرایی کردن آنها در صنعت بهای بیشتری بدهیم.

وقتی قراره یه سری کارها رو انجام بدی ولی انجامش رو به عقب میندازی اونوقت تمام کردنش برات سخت میشه... این چند هفته کلی کار رو سرم ریخته بود ولی هی انجامش رو پشت گوش مینداختم همش هم نگران بودم که انقدر معطل کنم که به دقیقه نود برسم ... 

تا اینکه امروز صبح به قول برایان تریسی تصمیم گرفتم که قورباغه رو قورت بدم!و قورت هم دادم البته نه به طور کامل !(چند تا از کارا موند واسه فردا) درسته یه خورده سخته ولی خب بعدا ذهنت راحت میشه.

سلام به همه دوستان.

حالتون چطوره ؟ واقعا متاسفم که نتونستم بهتون سر بزنم...

چقدر دلم واسه نوشتن تو این وب تنگ شده بود.خب بگذریم نزدیکای سال جدیده سال نو مبارکتون باشه.موقع سال تحویل ما رو هم دعا کنید.